Po wzroście rat kredytów złotówkowych coraz więcej osób sprawdza, czy jest szansa wygrać pozew o WIBOR. Pozwy przeciwko bankom trafiają na wokandę, a pierwsze rozstrzygnięcia sądów i wyrok TSUE z lutego 2026 r. pozwalają ocenić, od czego zależy wynik. Sprawdzamy, jakie ryzyka niesie postępowanie i kiedy warto się na nie zdecydować.
Co pokazują dotychczasowe wyroki
Jednolitej linii orzeczniczej w sprawach WIBOR wciąż nie ma, ale pierwsze wyroki pokazują, że sąd potrafi przyznać rację kredytobiorcy. Najgłośniejszym przykładem jest sprawa z Suwałk, w której sąd 4 października 2024 roku (sygn. akt I C 217/24, wyrok nieprawomocny) usunął z umowy kredytu mieszkaniowego zarówno stawkę WIBOR, jak i marżę banku. Ratę naliczono wyłącznie od kapitału, co radykalnie zmniejszyło miesięczne obciążenie.
Ważnym punktem odniesienia jest wyrok TSUE z 12 lutego 2026 r. w sprawie C-471/24. Trybunał uznał, że brak informacji o metodologii WIBOR, w tym o tym, że dane wejściowe nie zawsze odpowiadają rzeczywistym transakcjom, sam nie czyni klauzuli nieuczciwą, jeżeli wskaźnik był zgodny z rozporządzeniem BMR w chwili zawarcia umowy. Szerzej opisujemy to w tekście o tym, co oznacza pierwszy wyrok TSUE w sprawie WIBOR.
Nie każda sprawa kończy się równie dobrze. Wynik zależy od zapisów umownych, okoliczności podpisania kontraktu i argumentacji przed składem orzekającym. Część sądów uznaje klauzule odsyłające do WIBOR za abuzywne, inne oddalają roszczenia, wskazując na brak naruszenia prawa konsumenckiego. Decyzja o pozwie powinna więc opierać się na dokładnej analizie dokumentów kredytowych i konsultacji z prawnikiem prowadzącym tego rodzaju sprawy.
Dobra znajomość przesłanek abuzywności wskaźnika potrafi zdecydować o skuteczności powództwa, a warto też sprawdzić, które banki dostały najwięcej pozwów o WIBOR, bo niektóre instytucje mają już ugruntowaną praktykę procesową.
Potencjalne zagrożenia związane z pozwem
Stanowisko sądów wciąż się kształtuje, więc trudno przewidzieć wynik pojedynczej sprawy. Dla wielu osób największym zagrożeniem są wydatki: przegrywający sprawę zwraca przeciwnikowi koszty procesu, w tym wynagrodzenie pełnomocnika banku. Poniżej najważniejsze ryzyka takiego postępowania.
- Oddalenie powództwa i obowiązek pokrycia kosztów sądowych
- Zwrot kosztów procesu stronie przeciwnej, w tym honorarium pełnomocnika banku
- Brak zabezpieczenia roszczenia, czyli dalsza spłata rat aż do prawomocnego zakończenia sporu
- Długi czas trwania postępowania, nawet kilka lat przy apelacji i powołaniu biegłych
- Ryzyko podwyższonej oceny ryzyka klienta przez bank z powodu samego faktu sporu
- Odrzucenie pozwu z powodów formalnych, na przykład wadliwego sformułowania żądań albo braków w dokumentacji
- Utrudnienia w późniejszych negocjacjach z bankiem, na przykład przy wnioskach o restrukturyzację
- Zmiana linii orzeczniczej wpływająca na ocenę wcześniej złożonych pozwów
Zanim ktoś zdecyduje się na proces, powinien poznać przebieg postępowania i wiedzieć, jak złożyć pozew o WIBOR. Osobnym przypadkiem jest nieruchomość z hipoteką, w której mieści się firma: wtedy trzeba ustalić, czy można złożyć pozew o WIBOR, prowadząc działalność w lokalu na kredyt, bo pojawiają się dodatkowe komplikacje przy ocenie statusu konsumenta. Więcej o możliwych następstwach sporu znajdziesz w artykule o tym, jakie mogą być konsekwencje pozwania banku.
Jak wzmocnić swoją pozycję przed sądem
Punkt wyjścia to zgromadzenie pełnej dokumentacji kredytowej: umowy, aneksów, harmonogramów spłat, regulaminu i korespondencji z bankiem. Sprawdź, czy bank jasno informował o ryzyku zmiennej stopy i jego skutkach dla raty. Po wyroku TSUE z 2026 r. to ten element, a nie sam opis metodologii WIBOR, ma największe znaczenie przy ocenie przejrzystości umowy.
Zbierz dowody dotyczące świadomości klienta
Przydadzą się dowody na to, że klient nie rozumiał wpływu WIBOR-u na wysokość rat: notatki z rozmów z doradcą, materiały reklamowe lub e-maile, które nie opisywały ryzyka. Warto też udokumentować własną sytuację finansową: zestawienie dochodów i wydatków, zaświadczenia o zarobkach, PIT-y i rachunki pokazujące, o ile wzrosły raty. Ułożone w logiczny ciąg, dokumenty pozwolą sądowi łatwo ocenić, w jakim stopniu zmiana wskaźnika nadwyrężyła zdolność do obsługi zobowiązania.
Sprawdź zapisy dotyczące przejrzystości umowy
Sprawdź, czy bank dostarczył arkusz informacyjny ESIS zgodny z wymogami unijnymi, a jeśli tak, czy zawierał rzetelne wyjaśnienie zmienności oprocentowania. Brak takiego dokumentu albo jego pobieżna treść bywa mocnym argumentem w procesie. Ustal też, czy bank dał kredytobiorcy realny wybór między ofertą ze stałym a zmiennym oprocentowaniem i przedstawił symulacje wzrostu rat w różnych scenariuszach. Warto rozważyć, czy w danej sytuacji WIBOR może być bezpośrednią podstawą do unieważnienia umowy, czy raczej grunt jest pod usunięcie samej klauzuli.
Skonsultuj strategię procesową z prawnikiem
Prawnik znający sprawy o WIBOR pomoże trzeźwo ocenić szanse, dobrać tryb postępowania, zważyć opłacalność wniosku o zabezpieczenie roszczenia i przedstawić realistyczną prognozę kosztów oraz czasu trwania procesu. Tak jak w sprawach frankowych, indywidualne okoliczności decydują o końcowym rozstrzygnięciu.
Możliwe rozstrzygnięcia po wygranej sprawie
W najlepszym wariancie wyrok może prowadzić do usunięcia klauzuli WIBOR z umowy, co obniża miesięczną ratę. Bywa, że sąd zasądza dodatkowo zwrot części nadpłaconych odsetek. W innym scenariuszu sąd przekształca umowę, wprowadzając zastępcze oprocentowanie, na przykład oparte na stopie referencyjnej NBP, co daje większą przewidywalność spłaty. Część wyroków ogranicza się jednak jedynie do stwierdzenia abuzywności klauzuli, bez automatycznego ustalenia wskaźnika zastępczego. Przegląd tych wariantów zawiera tekst o tym, jaki wyrok może wydać sąd w sprawie kredytu z WIBOR-em.
Pojawia się też pytanie, czy upływ czasu wyklucza żądanie zwrotu nadpłaty. Jeśli kredyt został w pełni uregulowany, pozew wciąż można złożyć, ale trzeba wykazać, że w trakcie trwania umowy doszło do naruszenia praw konsumenta, a szkoda jest wymierna i możliwa do udowodnienia.
Pytania dotyczące własnej umowy kredytu można omówić z prawnikiem kancelarii, dane są na stronie kontakt.
